কবি অতুল চন্দ্ৰ হাজৰিকাই ৰচনা কৰা ‘পিঠাৰ মেল’ কবিতাৰ আবৃত্তি

পঞ্চম শ্ৰেণীৰ অসমীয়া পাঠ্যপুথি ‘অংকুৰণ’-ৰ অন্তৰ্গত, কবি অতুল চন্দ্ৰ হাজৰিকাই ৰচনা কৰা ‘পিঠাৰ মেল’ নামৰ পদ্যটোৰ শ্ৰৱ্য ৰূপ দিয়া হৈছে ৷

 

–দে‌ৱ ভূষণৰ সৌজন্যত

জোনবাই

জোনবাই

আহাচোন জোনবাই
কিনো আছা চাই,
আকাশৰ পৰা নামি আহি
আমাৰ লগত খেলিবানে নাই।
আকাশত ঘুৰি ফুৰা
কিবা ভাবি গুনি,
আহাচোন আহা
ধৰালৈ নামি।
লুকা ভাকু খেলা তুমি
তৰাৰ লগত,
জোনাক হৈ পোহৰোৱা
গোটেই জগত।
———-

নিখিল বৰ্মন 

পাখি

পাখি

সিদিনা মোৰ এনে লাগিল যেন চৰাইৰ দৰে মোৰো দুখন পাখি আছে৷ উৰি গৈ মই এঠাইত চকলেটেৰে ভৰা এখন পাহাৰ দেখিলোঁ৷ তাত আইচক্ৰিমৰ গছ আছে আৰু চাৰিওফালে ফুলেৰে আল্পনা আঁকি থোৱা আছে৷ উৰি উৰি গৈ থাকোঁতে এঠাইত দেখিলোঁ দুটা ল’ৰাৰ চুলিবোৰ ছোৱালীৰ নিচিনাকৈ দীঘল হৈ গৈছে৷ সিহঁত দুয়োটা শুই আছিল আৰু মই মনে মনে গৈ সিহঁতৰ চুলিত বেণী গাঁঠি দুয়োৰে বেণী দুডাল একেলগে গাঁঠি মাৰি উৰি আহিলোঁ৷ সিহঁত দুয়ো সাৰ পাই চুলিবোৰ গাঁঠি লাগি থকা দেখি নিজে খুলিব নোৱাৰি এটা ল’ৰাৰ ঘৰলৈ গ’ল৷ মোৰ এনে লাগিল যেন ভূমিকম্পহে আহিছে! কিন্তু অলপ পাছত উমান পালোঁ যে সেয়া ভূমিকম্প নাছিল, মোৰ মায়েহে মোক টোপনিৰ পৰা জগাই আছিল৷

ইছ্! মোৰ সপোনটো সঁচা হোৱাহেঁতেন!

=======-=

বৰ্ণিত বৰতামুলী
ক্লাচ III B
ছালৱান পাব্লিক স্কুল, দিল্লী

ড° সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণৰ বিষয়ে যৎকিঞ্চিত

ড° সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণৰ বিষয়ে যৎকিঞ্চিত

ড° সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণ
———————————-

এগৰাকী ভাৰতীয় দাৰ্শনিক, শিক্ষাবিদ আৰু ৰাজনীতিবিদ। কুৰি শতিকাৰ ভাৰতৰ চিন্তাবিদ আৰু লিখকসকলৰ ভিতৰত তেখেতে অগ্ৰণী ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল।
ড° সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণ
স্বাধীন ভাৰতৰ প্ৰথম উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি আছিল (১৯৫২ -১৯৬২)। পাছত তেওঁ ১৯৬২ চনৰ পৰা ১৯৬৭ চনলৈকে ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদতো নিৰ্বাচিত হৈছিল।

জন্ম:
———
১৮৮৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ৫ ছেপ্তেম্বৰ তাৰিখে মাদ্ৰাজৰ তিৰুটানি নামে ঠাইত ৰাধাকৃষ্ণণে জন্ম গ্ৰহণ কৰে । তেওঁৰ দেউতাকৰ নাম আছিল বীৰ চমাইয়া আৰু মাতৃৰ নাম সীতামা। তেওঁ এখন জমিদাৰীৰ ’তহছিলদাৰ’ আছিল। ৰাধাকৃষ্ণণ বীৰ চমাইয়াৰ দ্বিতীয় সন্তান আছিল। জন্মস্থান তিৰুটানি, চমাইয়াৰ পৰিয়াল আৰু সেই সময়-এই সকলোবোৰ ভৱিষ্যত দাৰ্শনিক ৰাজনীতিবিদ গৰাকীৰ জীৱনে গঢ় লোৱাৰ ক্ষেত্ৰত সকলো দিশৰে পৰা উপযুক্ত এক আদৰ্শ পটভূমি আছিল। কিয়নো তিৰুটানি এখন ধৰ্মস্থান আছিল, চমায়া পৰিয়াল আছিল এটি আদৰ্শ ব্ৰাক্ষ্মণ পৰিয়াল আৰু সেই সময়ছোৱা আছিল সু-প্ৰাচীন
হিন্দু সভ্যতা ৰ নৱ-জাগৰণৰ সময়।

শিক্ষা আৰু চৰিত্ৰ গঠন:
———————————–

ৰাধাকৃষ্ণণৰ ৮ বছৰ বয়স হোৱালৈকে, তেওঁ পিতৃ-মাতৃৰ তত্বৱধানত থাকি শিক্ষা লয়। ইয়াৰ পিছত ১৮৯৬ চনত ৰাধাকৃষ্ণণক তিৰুপটিৰ লুথেৰান মিছন স্কুললৈ পঠোৱা হয় । বীৰ চমাইয়া নিজে এজন গোড়া ব্ৰাক্ষ্মণ হ’লেও, শিক্ষা গ্ৰহণৰ ক্ষেত্ৰত ৰাধাকৃষ্ণণৰ একাগ্ৰতালৈ লক্ষ্য কৰি তেওঁক এই
খ্ৰীষ্টিয়ান শিক্ষানুষ্ঠানলৈকে পঠোৱাৰ সিন্ধান্ত লয়। ১৮৯৬ চনৰ পৰা ১৯০০ চনলৈকে এই শিক্ষানুষ্ঠানত থকাৰ পিছত ৰাধাকৃষ্ণণে ১৯০০ চনৰ পৰা ১৯০৪ লৈ ভেলোৰ কলেজ আৰু ১৯০৪ ৰ পৰা ১৯০৮ চনলৈ মাদ্ৰাজ খ্ৰীষ্টিয়ান কলেজত দৰ্শন শাস্ত্ৰ অধ্যয়ন কৰে। আনুষ্ঠানিক শিক্ষা গ্ৰহণৰ সমগ্ৰ কালছোৱা ৰাধাকৃষ্ণণে অতিবাহিত কৰে খ্ৰীষ্টিয়ান মিছনেৰী সকলৰ মাজত। মিছনেৰী সকলৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এই শিক্ষানুষ্ঠান সমূহৰ কটকটীয়া নীতি-নিয়ম আৰু উচ্চ মানৰ শিক্ষাদানৰ মাজত ৰাধাকৃষ্ণণ ডাঙৰ হৈছিল। ৰাধাকৃষ্ণণৰ চৰিত্ৰ গঠনত তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ দৃষ্টিভংগীৰ প্ৰসাৰতাইও যথেষ্ট অৰিহণা যোগাইছিল। সকলো ধৰণৰ অন্ধ সংস্কাৰৰ পৰা মুক্ত চমাইয়া পৰিয়ালে কোনো অপবাদলৈ ভয় নকৰি শিক্ষাগ্ৰহণৰ বাবে ৰাধাকৃষ্ণণক খ্ৰীষ্টিয়ান শিক্ষানুষ্ঠানলৈ পঠোৱাতো সেই সময়ত অন্যান্য নিষ্ঠাবান ব্ৰাক্ষ্মণ পৰিয়াল সমূহৰ সন্তানসকলৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰায় অসম্ভৱ কাৰ্য আছিল। বি-এ পাঠ্যক্ৰমত অংক, পদাৰ্থ বিজ্ঞান, ইতিহাস, জীৱবিদ্যা আৰু দৰ্শন এই কেইটা বিষয়ৰ কোনটোক তেওঁ ’অনাৰ্ছ’ বিষয় হিছাপে ল’ব তাক লৈ ৰাধাকৃষ্ণণ কিছু দোমোজাত পৰে। এনে সময়তে সেই কলেজৰ পৰাই ’দৰ্শন’ত অনাৰ্ছ সহকাৰে পাছ কৰি ওলোৱা তেওঁৰ এজন সম্বন্ধীয় ককায়েকে ৰাধাকৃষ্ণণক কেইখনমান দৰ্শনৰ কিতাপ পঢ়িবলৈ দিয়ে। এই কিতাপ কেইখনে তেওঁৰ ওপৰত যি প্ৰভাৱ পেলায়, তাৰ পৰিণতিত তেওঁ দৰ্শনতে ’অনাৰ্ছ’ লোৱাৰ সিদ্ধান্ত লয়। ইয়াৰ লগতে তেওঁ সংস্কৃত আৰু হিন্দী ভাষাও পঢ়িবলৈ লয়। কলেজীয়া শিক্ষা শেষ কৰাৰ পূৰ্বেই তেওঁ আটাইকেইখন বেদ আৰু উপনিষদ সম্পূৰ্ণৰূপে অধ্যয়ন কৰে। মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা এম.এ ডিগ্ৰীৰ বাবে যুগুত কৰা ৰাধাকৃষ্ণণৰ ’থেচিচ’(Thesis) ‘The Ethics of the Vedanta and its Material Presuppositon’, দৰ্শনৰ ওপৰত তেওঁৰ প্ৰথম গ্ৰন্থ হিছাপে ১৯০৮ চনত প্ৰকাশ পায়। সেই সময়ত ৰাধাকৃষ্ণণৰ মাত্ৰ কুৰি বছৰ বয়স। কিন্তু সেই বয়সতে ৰচিত তেওঁৰ এই গ্ৰন্থত ৰাধাকৃষ্ণণৰ দাৰ্শনিক চিন্তাৰ যি গভীৰতা পৰিলক্ষিত হয় তাৰ মাজতেই দেখিবলৈ পোৱা যায় পৰৱৰ্তী কালৰ মহান দাৰ্শনিকজনকো ।

কৰ্ম জীৱন:
——————

এগৰাকী শিক্ষক হিছাপে ৰাধাকৃষ্ণণৰ কৰ্মজীৱনৰ বিৱৰণী ক্ৰমানুসাৰে এনে ধৰণৰ:-
দৰ্শনৰ অধ্যাপক, মহীশূৰ বিশ্ববিদ্যালয় ১৯১৮-২১;
কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যাপক, ১৯২১-৩১;
অন্ধ্ৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য ১৯৩১;
Professor of Eastern Religion and Ethics, Oxford University 1932-1952;
বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰথম ভাৰতীয় উপাচাৰ্য, ১৯৪২।
ইয়াৰ বাহিৰেও তেওঁ
মানচেষ্টাৰ কলেজত Upton Lecturer হিচাপে,
চিকাগো বিশ্ববিদ্যালয়ত Harwell Lecturer of Comparative Religion আৰু
লণ্ডনৰ ইউনিভাৰ্চিটি কলেজত Hibbert Lecturer হিচাপে বক্তৃতা প্ৰদান কৰে।
ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্ত:ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষাক্ষেত্ৰত ৰাধাকৃষ্ণণে পালন কৰা দায়িত্ব সমূহ এনে ধৰণৰ :-
Chairman, University Education Commission (1948);
Chairman of the Executive Board of UNESCO (1948);
President of UNESCO (1952);
Representative of the Calcutta University at the Congress of Philosophy,
Harvard University (May,1962).
ৰাজনীতিৰ ক্ষেত্ৰত নেহৰুৰ সতীৰ্থ ৰাধাকৃষ্ণণে কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰী সভাৰ এক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ পদত বৈদেশিক মন্ত্ৰী হিছাপে ভাৰতৰ বৈদেশিক নীতিৰ বুৰঞ্জীত ৰচনা কৰে এক নতুন অধ্যায়ৰ। এগৰাকী কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীৰ পদমৰ্য্যাদা আৰু সম্পূৰ্ণ ক্ষমতাৰে, ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰদূত হিছাপে ১৯৪৯ চনৰ পৰা ১৯৫২ চনলৈ ছোভিয়েত ৰাছিয়াত থকা সময়ছোৱাত কাশ্মীৰ সমস্যাক লৈ পাক-ভাৰত মতানৈক্যৰ বিষয়ত ৰাষ্ট্ৰসংঘ ৰ নিৰাপত্তা পৰিষদৰ ওচৰত সপক্ষে ছোভিয়েত সমৰ্থন আদায় কৰি তেওঁ ৰাজনৈতিক বিচক্ষণতা দেখুৱাইছিল । ১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৫৬ চনলৈ আৰু পুনৰ ১৯৫৭ চনৰ পৰা ১৯৬২ চনলৈ দুবাৰকৈ ভাৰতৰ উপ-ৰাষ্ট্ৰপতি ৰ পদৰ অধিষ্ঠিত হৈ থকাৰ পিছত ১৯৬২ চনত ৰাধাকৃষ্ণণ ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি নিৰ্বাচিত হয়। সেই সময়তেই বিশ্বই তেওঁক দাৰ্শনিক আখ্যা দিয়ে।

ৰচনাসমূহ :
—————-

বিশ্বৰ মহানতম দাৰ্শনিকৰূপে দাঙি ধৰা তেওঁৰ দাৰ্শনিক ৰচনাসমূহৰ মাজৰ কিছুমান তলত দিয়া হ’ল :-
The Ethics of the Vedanta and its Material Presuppoliton (1908);
The Philosophy of Rabindranath Tagor (1918);
The Reign of Religion in Contemporary Philosophy (1920);
Indian Philosophy (2 volumes 1923 and 1927);
The Hindu view of Life (1926); The religion we Need (1928);
Kalki or The Future of Civilization (1929);
An Idealist view of Life (1932);
East and West in Religion (1933),
Freedom and Culture (1936);
The Heart of Hinduism (1936);
My Search for Truth (Autobiography 1937)
Gautama the Buddha (1938);
Eastern Religion and Western Thought (1939);
Mahatma Gandhi (1939); India and China (1944);
Education, Politics and War (1944):
The Religion and Society (1947);
The Bhagavadgita (1948);
Great Indians (1949);
The Dhammapada (1950);
The Religion of the spirit and the Worlds Need (1952).

উপসংহাৰ :
——————
উদাৰনৈতিক ধৰ্মীয় দৃষ্টিকোণ আৰু ধৰ্ম নিৰপেক্ষতাৰ প্ৰতি আস্হাশীল আছিল ৰাধাকৃষ্ণন । ভাৰতীয় ধৰ্মীয় দৃষ্টিকোণৰ পৰা মানৱ জীৱনৰ চৰম লক্ষ্য সাধন হয় ’ব্ৰক্ষ্ম’ৰ উপলব্ধিত। ইয়াৰ বাবে পৰ্য্যায়ক্ৰমে ব্ৰক্ষ্মচাৰ্য পালন, ব্ৰক্ষ্মজ্ঞানৰ সাধন আৰু ব্ৰক্ষ্মবাদৰ বিশ্বাসত নিজকে ব্ৰতী কৰিব লাগে। সেই অৰ্থত ৰাধাকৃষ্ণণ এজন প্ৰকৃত ব্ৰক্ষ্মচাৰী, এজন প্ৰকৃত ব্ৰক্ষ্মজ্ঞানী আৰু এজন প্ৰকৃত ব্ৰক্ষ্মবাদী আছিল। সৰ্বসাধাৰণৰ জীৱনত বহুতৰে ক্ষেত্ৰত অন্তৰ্নিহিত গুণৰাশিৰ কিছু পৰিমাণে বহিঃপ্ৰকাশ ঘটিলেও তাৰ মাজেদিয়েই সম্পূৰ্ণ কৃতকাৰ্য্যতা লাভ কৰাটো সম্ভৱ হৈ নুঠেগৈ। এই ক্ষেত্ৰত ৰাধাকৃষ্ণণ হ’ৰ বিশ্ব-মনীষীসকলৰ ভিতৰতো এক ব্যতিক্ৰম। দেশৰ ৰাজনীতিত অংশ গ্ৰহণ কৰি তেওঁ সেই ক্ষেত্ৰতো ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি পদত অধিষ্ঠিত হৈ দেশৰ সৰ্বোচ্চ সন্মানৰ অধিকাৰী হৈছিল যদিও তেওঁক বিশ্ববাসীয়ে অধিকতৰভাৱে সন্মান কৰিছিল এগৰাকী মহান দাৰ্শনিক আৰু শিক্ষক হিচাপেহে ।

গ্ৰন্থপঞ্জী :
—————

সৰ্বপল্লী ৰাধাকৃষ্ণণৰ জীৱনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি বৰ্তমানলৈকে বহুতো গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পাইছে। ইয়াৰে মাজৰ কিছুমান হৈছে:
Schilpp, Paul Arthur (1992) [1952, Tudor]. The Philosophy of Sarvepalli Radhakrishnan . Motilal Banarsidass. ISBN 81-208-0792-8 .
Murty, K. Satchidananda; Ashok Vohra (1990).
Radhakrishnan: his life and ideas . SUNY Press.
ISBN 0-7914-0343-2 .
Minor, Robert Neil (1987). Radhakrishnan: a religious biography . SUNY Press.
ISBN 0-88706-554-6 .
Gopal, Sarvepalli (1989). Radhakrishnan: a biography . Unwin Hyman. ISBN 0-04-440449-2 .
Pappu, S.S. Rama Rao (1995). New Essays in the Philosophy of Sarvepalli Radhakrishnan . প্ৰকাশক
Delhi: South Asia Books.
ISBN 978-81-7030-461-6

(সংগৃহীত )

কণমানি দেনিকাৰ সাফল্য

কণমানি দেনিকাৰ সাফল্য

‘দি কাৰাটে’ৰ উদ্যোগত যোৱা ২৭ আগষ্টত তেজপুৰ কেন্দ্রিয় বিশ্ববিদ্যালয়ত অনুষ্ঠিত হৈ যোৱা ৯ম সদৌ শোণিতপুৰ জিলা কাৰাটে চেম্পিয়নশ্বিপত অংশগ্ৰহন কৰি তেজপুৰৰ দেনিকা গোস্বামীয়ে প্ৰতিযোগিতাৰ কাটা আৰু কুমিটেৰ ৬ বছৰৰ অনুৰ্ধ শাখাত যোগদান কৰি ক্রমে সোণৰ আৰু ৰূপৰ পদক জিনিবলৈ সক্ষম হয়। । উল্লেখনীয় যে যোৱা ১৩ আৰু ১৮ মে’ত গুৱাহাটিৰ ভোগেশ্বৰী ফুকননী ইনড’ৰ ষ্টেডিয়ামত অনুষ্ঠিত হোৱা চতুৰ্থ ‘টেনচিনকান ৱাৰ অৱ দি চেম্পিয়নচ’ শীৰ্ষক অসম কাৰাটে ড’ সন্থাৰ ৰাজি্যক ৰেংকিং প্রতিযোগিতাতো দেনিকা গোস্বামীয়ে প্ৰতিযোগিতাৰ কাটা আৰু কুমিটেৰ ৬ বছৰৰ অনুৰ্ধ শাখাত যোগদান কৰি ক্রমে সোণৰ আৰু ৰূপৰ পদক জিনিবলৈ সক্ষম হৈছিল। দেনিকা বৰ্তমান কাৰাটে প্রশিক্ষক চেনচেই প্রশান্ত পি. শইকীয়াৰ অধীনত প্রশিক্ষণৰত।

কিশোৰ-কিশোৰীয়ে একান্তই পঢ়িবলগীয়া কেইখনমান গ্ৰন্থৰ তালিকা

কিশোৰ-কিশোৰীয়ে একান্তই পঢ়িবলগীয়া কেইখনমান গ্ৰন্থৰ তালিকা

স্বীকাৰোক্তি : তলত দিয়া ক্ৰমসমূহ গ্ৰন্থসমূহৰ মান অনুসাৰে নহয় ।

১) স্কুলত যি শিকোৱা নহয়— পাৰ্থ চট্টোপাধ্যায়
২) মৰমৰ দেউতা—ভৱেন্দ্ৰনাথ শইকীয়া ।
৩) শান্তনু কৌশিক বৰুৱাৰ বিশ্বকোষ
৪) চিচকিন মই আৰু বহুতো
৫) ভৱেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ মোৰ শৈশৱ মোৰ কৈশোৰ
৬) ভৱেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ প্ৰতিধ্বনি
৭) পাৰ্ল বাৰ্ক(ইংৰাজী)
৮) ভৱেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়াৰ শিয়ালী পালেগৈ ৰতনপুৰ
৯) ট্ৰিজাৰ আইলেণ্ড
১০) পম্পীয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী
১১.তোমালোকৰ ভাল হওক(ভৱেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া)
১২.শান্ত-শিষ্ট,হৃষ্ট-পুষ্ট মহাদুষ্ট(ভৱেন্দ্ৰ নাথ শইকীয়া)
১৩.মৰমৰ দেউতা(হোমেন বৰগোহাঁঞি)
১৪.পৃথিৱীৰ মৰম- যতীন্দ্ৰ নাথ বৰগোহাঞি৷
১৫.সাউদৰ পুতেকে নাও মেলি যায় (হোমেন বৰগোহাঁঞি)
১৬.মানুহ হোৱাৰ গৌৰৱ (হোমেন বৰগোহাঁঞি)
১৭.এন ফ্ৰাংকৰ ডায়েৰী
১৮.এলিচ ইন ৱাণ্ডাৰলেণ্ড
১৯.তত্ব চ্চান
২০.হৈটি টৈটি
২১.সাগৰৰ তলিয়েদি কুৰি হাজাৰ লীগ
২২.গ্ৰহযুদ্ধ
২৩.অগ্নিৰ ডেউকা
২৪. মেদাম কেৰী কুৰী আৰু পিয়েৰ কুৰী
২৫. প্ৰকাণ্ড ঢৌটো (অনুবাদ)
২৬. দ্য অ’ল্ড মেন এন্ড দা চি (বুঢ়া মানুহটো আৰু সাগৰখন)
২৭. সত্যনাথ বৰা দেৱৰ ’সাৰথি’
২৮. কালিৰাম মেধি ডাঙৰীয়াৰ ’গৌৰৱ’ (প্ৰবন্ধ)
২৯. জী‌ৱন দর্শন
৩০. উচ্চাকাংক্ষা
৩১. প্ৰজ্ঞাৰ সাধনা
৩২. ধুমুহা আৰু ৰামধেনু
৩৩. সময় আৰু আমি- সত্যব্ৰত শৰ্মা৷
৩৪. কেৰিয়াৰ গাইড- প্ৰীতিমা কৌশিক বৰুৱা৷
৩৫. কলেজত যি পঢ়োৱা নহয়- পাৰ্থ চট্টোপাধ্যায়
৩৬. কেনেকৈ আত্মবিশ্বাস বঢ়াব- পাৰ্থ চট্টোপাধ্যায়৷
৩৭. জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা, অম্বিকাগিৰি ৰায়চৌধাৰীৰ দেশপ্ৰেমৰ কবিতা সমুহ৷
৩৮. নামঘোষাৰ কেইটামান পাৰ্থনা৷
৩৯. চৰিত্ৰবোধ-প্ৰফুল্ল কটকী (অনুঃ)
৪০. সহজ যোগাসনৰ কিতাপ৷
৪১. আব্ৰাহাম লিংকনৰ জীৱনী৷

আলোচনী ::
Student Today, Teenager , Wisdom

টোকা: কেইবাজনো ব্যক্তিৰ মতামতৰ ভিত্তিত তলৰ তালিকাখন প্ৰস্তুত কৰি উলিও‌ৱা হৈছে । আপুনি যদি ভা‌ৱে, এই তালিকাত কোনো গ্ৰন্থৰ নাম যোগ দিব লাগিছিল, তেন্তে, admin@moinamel.com লৈ এটা ইমেইল কৰিব পাৰে নতুবা, ৯৪৩৫১৫২৭৬৮ নম্বৰত মেছেজ বা হো‌ৱাটছআপ কৰিও দিব পাৰে ।

পৰীক্ষাৰ বাবে প্ৰস্তুতি

পৰীক্ষাৰ বাবে প্ৰস্তুতি

দশম আৰু দ্বাদশ শ্ৰেণীত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে জীৱনৰ দুটা গুৰুত্বপূৰ্ণ পৰীক্ষাত অৱতীৰ্ণ হয় । এই দুয়োটা পৰীক্ষাই বহু সময়ত ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ ভৱিষ্যত জীৱনৰ গতিপথ নিৰ্ণয় কৰে । সেয়েহে এই দুটা পৰীক্ষাৰ ফলাফলক লৈ ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, পিতৃ-মাতৃ, অভিভাৱক, শুভাকাংক্ষী সকল যথেষ্ট উদ্বিগ্ন হৈ থাকে । ফলাফল ঘোষিত হোৱাৰ পিছত ভাল ফল দেখুওৱা ছাত্ৰ-ছাত্ৰী সকলক লৈ সমাজৰ সকলোৱে গৌৰৱ কৰে । সেয়েহে, পৰীক্ষাত ভাল ফলাফলৰ বাবে সচেতন অভিভাৱক আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলৰ বাবে লিখা-পঢ়া কৰাৰ কেইটামান উপায় –

১) জীৱনৰ বাবে এটা সুন্দৰ লক্ষ্য স্হিৰ কৰা ।

২) ৰাতিপুৱা সোনকালে উঠি অলপ ব্যায়াম কৰা ।

৩) ৰাতিপুৱা খালী পেটত এগিলাচ কুহুমীয়া পানী খোৱা ।

৪) পঢ়া আৰম্ভ কৰাৰ আগত অলপ প্ৰাৰ্থনা কৰা ।

৫) এটি নিৰ্জন কোঠালিত পঢ়া-শুনা কৰা ।

৬) পঢ়ি থাকোতে স্পষ্ট ভাবে পঢ়াৰ লগতে বুজিবলৈ চেষ্টা কৰা ।

৭) পঢ়াৰ শেষত, টান প্ৰশ্নৰ উত্তৰসমূহ মনত পেলায় লিখাৰ অভ্যাস কৰা ।

৮) একেৰাহে দুঘন্টা পঢ়াৰ অন্তত অলপ সময় জিৰণি লোৱা ।

৯) জিৰণিৰ সময়ত ভাল লগা দুই এটা গান শুনা আৰু কিবা এটা খোৱা ।

১০) সদায় পুষ্টিকৰ খাদ্য গ্ৰহণ কৰা । ব্ৰাহ্মী, মানিমুনি শাক উপকাৰী ।

১১) নিৰ্দিষ্ট সময়ত পঢ়া-শুনা, খোৱা-লোৱা আদি কৰা ।

১২) কম পোহৰত আৰু বিচনাত কেতিয়াও লিখা-পঢ়া কৰিব নালাগে ।

১৩) পঢ়া-শুনা কৰাৰ সময়ত বাহিৰা চিন্তাৰ পৰা দূৰত থকা ।

১৪) পঢ়া-শুনাৰ সময়ত ঘৰত টিভি আৰু ম’বাইলফোন বন্ধ ৰখা ।

১৫) সদায় নিশা কমেও ছয় ঘন্টা টোপনি যাবা ।

Jayanta K kalita

ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা

ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা

ৰূপকোঁৱৰ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা

জন্ম:- ১৭ জুন, ১৯০৩
তামোলবাৰী চাহ বাগিছা, ডিব্ৰুগড়, অসম

মৃত্যু:- ১৭ জানুৱাৰী, ১৯৫১
জ্যোতি ভাৰতী, তেজপুৰ, অসম

পেচা:- গীতিকাৰ, নাট্যকাৰ, লেখক আৰু
প্ৰথম অসমীয়া বোলছবি নিৰ্মাতা

সক্ৰিয় হৈ থকা সময়:- ১৯৩২-১৯৫১

দাম্পত্যসঙ্গী:- দেৱযানী ভূঞা

সন্তান:- চিন্ময় আগৰৱালা
বিশ্বেন্দু আগৰৱালা
জয়শ্ৰী
জ্ঞানশ্ৰী
সত্যশ্ৰী
হেমাশ্ৰী
মনশ্ৰী

পিতৃ-মাতৃ :- পৰমানন্দ আগৰৱালা
কিৰণময়ী আগৰৱালা

জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা (১৯০৩ – ১৯৫১) অসমৰ এগৰাকী গীতিকাৰ, নাট্যকাৰ, লেখক আৰু বোলছবি নিৰ্মাতা৷ অসমীয়া ভাষা-সাহিত্যৰ কবিতা, নাটক, প্ৰৱন্ধ, সমালোচনা, শিশুসাহিত্য, আদি সকলা দিশতে তেখেতে বৰঙণি আগবঢ়াই গৈছে৷ অসমীয়া সংস্কৃতিলৈ তেখেতৰ অৱদানৰ বাবে তেখেতক “ৰূপকোঁৱৰ” বুলি কোৱা হয় । অসমীয়া গীতত আধুনিকতাৰ প্ৰৱৰ্তক ।। ১৯৩৫ চনত তেখেতে প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ “জয়মতী” নিৰ্মাণ কৰে। তেখেতৰ মৃত্যু তিথি ১৭ জানুৱাৰীক “শিল্পী দিৱস” ৰূপে পালন কৰা হয় ৷

জন্ম

১৯০৩ চনৰ ১৭ জুনত উজনি অসমৰ ডিব্ৰুগড় জিলাত অৱস্থিত মদাৰখাত মৌজাৰ তামোলবাৰী চাহ বাগিছাত জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ পিতৃ আছিল পৰমানন্দ আগৰৱালা আৰু মাক আছিল কিৰণময়ী আগৰৱালা। চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা সম্বন্ধত আছিল তেখেতৰ খুড়া। তেখেতৰ পূৰ্বপুৰুষ নবৰংগৰাম আগৰৱালা ১৮১১ চনত ৰাজস্থানৰ মাৰৱাৰ অঞ্চলৰ পৰা অসমলৈ আহিছিল।

শিক্ষা

অসম আৰু কলিকতাৰ বিভিন্ন বিদ্যালয়ত শিক্ষা লাভ কৰাৰ পিছত ১৯২১ চনত দ্বিতীয় বিভাগত মেট্ৰিকুলেচনত ঊত্তীৰ্ণ হয় আৰু কলিকতাৰ নেচনেল কলেজৰ পৰা আই.এ. দ্বিতীয় বৰ্ষৰ পঢ়া সাং কৰে। তাৰপিছত ১৯২৬ চনত জ্যোতিপ্ৰসাদে অৰ্থনীতিত উচ্চ শিক্ষাৰ বাবে এডিনবাৰ্গলৈ যায় কিন্তু পঢ়া শেষ নকৰাকৈয়ে ১৯৩০ চনত উভতি আহে। ঘূৰি অহাৰ পথত জাৰ্মানীত তেখেতে সাত মাহৰ বাবে চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ প্ৰশিক্ষণো লয়।

অন্যান্য

জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ স্মৃতিত ২০০৪ চনত ভাৰত চৰকাৰে প্ৰণয়ন কৰা ডাক টিকট। ঘৰলৈ উভতি আহি জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনত জঁপিয়াই পৰে আৰু ১৯৩২ চনত ১৫ মাহৰ বাবে কাৰাবাস খাটে। শিলচৰ জেইলত টাইফইড ৰোগত ভুগা সত্বেও তেখেতে কৰাবাস সম্পূৰ্ণ কৰে। ১৯৩৩ চনৰ শেষৰফালে তেখেতে ভোলাগুৰি চাহ বাগিছাত চিত্ৰবন ষ্টুডিঅ’ স্থাপন কৰি প্ৰথম অসমীয়া বোলছবি “জয়মতী”ৰ চিত্ৰগ্ৰহণ আৰম্ভ কৰে। লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ কাহিনীৰ ওপৰত আধাৰিত এই ছবিখনে ১৯৩৫ চনত মুক্তি লাভ কৰে। জয়মতীৰ পৰা হোৱা ব্যৱসায়িক লোকচানৰ জোৰা মাৰিবলৈ তেখেতে ১৯৩৯ চনত দ্বিতীয়খন অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ “ইন্দ্ৰমালতী নিৰ্মাণ কৰে। ১৯৪১ চনৰ পৰা জ্যোতিপ্ৰসাদ পুনৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ লগত জড়িত হৈ পৰে।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৩৬ চনত দেৱযানী ভূঞাৰ লগত তেখেতৰ বিবাহ সম্পন্ন হয়।

মৃত্যু

১৯৫১ চনৰ ১৭ জানুৱাৰীত তেজপুৰৰ পকীত জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ কৰ্কট ৰোগত মৃত্যু হয়। মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ বয়স আছিল মাত্ৰ ৪৮ বছৰ ।

সাহিত্য-চৰ্চা

গল্প

ৰূপহী
বগীতৰা
সোণতৰা
সোণটিৰ অভিমান
যুঁজাৰু
সতীৰ সোঁৱৰণি
সন্ধ্যা
শিলাকুটি
নীলাচৰাই আদি।

কবিতা

লুইতৰ পাৰৰ অগ্নিসুৰ
জ্যোতি ৰামায়ণ

উপন্যাস

আমাৰ গাঁও

অন্যান্য গ্ৰন্থ
জ্যোতিধাৰা
চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা

শিশু-সাহিত্য

তেখেতে তেৰটামান শিশু উপযোগী কবিতা লিখি থৈ গৈছে। ইয়াৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য হৈছে “কম্পুৰ সপোন”।

কলা-সংস্কৃতিলৈ অৱদান

চলচ্চিত্ৰ সম্পাদনা কৰক
জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাক অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ জনক বুলি অভিহিত কৰা হয়।[7] তেখেতে একক প্ৰচেষ্টাৰে প্ৰথম আৰু দ্বিতীয়খন অসমীয়া বোলছবি নিৰ্মাণ কৰিছিল।

জয়মতী (১৯৩৫)
ইন্দ্ৰমালতী (১৯৩৯)

গীত

প্ৰধান প্ৰবন্ধ: জ্যোতি সংগীত
জ্যোতিপ্ৰসাদে প্ৰায় ৩০০ মান গীত ৰচনা কৰি নিজে সুৰ দিছিল। সেইবোৰক “জ্যোতি সংগীত” বুলি কোৱা হয়।

শোণিত কুঁৱৰী (১৯২৬)
কাৰেঙৰ লিগিৰী (১৯৩৭)
লভিতা (১৯৪৮)

জ্যোতি প্ৰসাদ আগৰৱালাৰ “লভিতা” নাটকৰ দৃশ্য-শ্ৰাব্য অংশ
ৰূপালীম (১৯৬০)
নিমাতী কইনা (১৯৬৪)
সোণ পখিলী (১৯৬৪)
খনিকৰ (১৯৭৭)
কনকলতা

সুন্দৰকোঁৱৰ

অসমীয়া সাহিত্য আৰু বোলছবি জগতলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০০৪ চনত ১৭ জুন তাৰিখে ভাৰত চৰকাৰে আগৰৱালাৰ এটা স্মৃতিৰক্ষামূলক এটা ডাকটিকট মুকলি কৰে। এই টিকটটোৰ মূল্য পাঁচ টকা।

সফলতা – (তনভী তনয়া বৰুৱা)

মইনামেল-বাৰ্তা:  চিট’ৰিঅ’ কাৰাটে স্কুল অব ইণ্ডিয়াৰ উদ্যোগত যোৱা ২৬-৩০ ডিচেম্বৰলৈকে দিল্লীত  অনুষ্ঠিত হৈ যোৱা ৭ম আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কাৰাটে চেম্পিয়নশ্বিপত অংশগ্ৰহন কৰি ডিব্ৰুগড়ৰ তনভী তনয়া বৰুৱাই ৩টি কৈ সোণৰ পদক জিনিবলৈ সক্ষম হয়। ।প্ৰতিযোগিতাৰ তিনিওটা শাখা ক্ৰমে – কাটা, কুমিটে আৰু দলীয় প্ৰদৰ্শনত যোগদান কৰি ৮ বছৰ অনুৰ্ধৰ  তনভী তনয়া বৰুৱাই এই খিতাপ অৰ্জন কৰে ।উল্লেখনীয় যে, তনভী এগৰাকী সু সত্ৰীয়া নৃত্যশিল্পীও । নয়ন জ্যোতি পাঙগিং আৰু আন্মনা হাজৰীকা হ’ল ক্ৰমে তনভীৰ কাৰাটে আৰু সত্ৰীয়া নৃত্যৰ প্ৰশিক্ষক ।