শহা আৰু ভেকুলী( মৌচুমী দাস)

শহা আৰু ভেকুলী( মৌচুমী দাস)

গৰমকালিৰ দিনত কেইটামান শহাপহু বনৰীয়া বগৰী এজোপাৰ তলত গোট খালে ৷ সেই সময়ত পথাৰত ধান আদি শহাকেইটাই ভোক গুচাই খাবলৈ নাপাইছিল ৷ অন্যফালে পুৱা-গধূলি ফুৰিবলৈ ওলোৱা মানুহৰ লগত থকা কুকুৰে সিহঁতক বৰ আমনি কৰিছিল ৷ হাবিৰ সৰু সৰু গছ-বনবিলাক বৰষুণৰ অভাৱত শুকাই যোৱাত সিহঁতে লুকাবলৈও বৰ কষ্ট কৰিবলগাত পৰিছিল ৷ এনেবোৰ কাৰণতে সিহঁত বহ দুখী (সম্পূৰ্ণকৈ পঢ়িবলৈ ইয়াত টিপক আৰু খন্তেক অপেক্ষা কৰক…)

এই বিষয়ে আনকো জনাওক..
Share on Facebook
Facebook
0Share on Google+
Google+
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print
অহংকাৰী গুৰুৰ অঘটন !

অহংকাৰী গুৰুৰ অঘটন !

এজন বৰ অহংকাৰী শিক্ষাগুৰু আছিল । তেওঁ ভাবিছিল সকলোৱে তেওঁক সন্মান কৰক। সমীহ কৰক। তেওঁৰ আশ্ৰমত শিক্ষাগ্ৰহণৰ বাবে কণ কণ শিশু ছাত্ৰ – ছাত্ৰীসকলক তেওঁ কৈ দিছে :- ” তোমালোকে মোক দেখা পোৱাৰ লগে লগে দুইহাত যোৰ কৰি ‘ গুৰুদেৱ প্ৰণাম ‘ বুলি ক’বা । দিনটোত যিমানবাৰ দেখা সিমান বাৰ ক’বা ” । কোনোবাই এই (সম্পূৰ্ণকৈ পঢ়িবলৈ ইয়াত টিপক আৰু খন্তেক অপেক্ষা কৰক…)

এই বিষয়ে আনকো জনাওক..
Share on Facebook
Facebook
0Share on Google+
Google+
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print
পাপৰ দণ্ড (সাধুকথা)

পাপৰ দণ্ড (সাধুকথা)

  এজনী চিকাৰী চৰাইয়ে এটা বিষাক্ত সাপ কৰায়ত্ত কৰি উৰি গৈ আছিল৷ চৰাইজনী এইদৰে ৰাজমহলৰ ওপৰেদি উৰি যাবৰ সময়ত ৰজাই একুৰি ব্ৰাহ্মণক ভোজন কৰাবলৈ যো-জা কৰিছিল৷ সাপটোৱে আত্মৰক্ষাৰ বাবে মুখেদি বিহ নিৰ্গত কৰিলে৷ কিন্তু সেই বিহ গৈ ৰান্ধনিয়ে প্ৰস্তুত কৰা পায়সত পৰিলগৈ৷ অন্নগ্ৰহণ কৰা কুৰিজন ব্ৰাহ্মণৰেই মৃত্যু হলত ৰজাই অন্তৰত পৰম দুখ পালে৷ ইফালে স্বৰ্গলোকত (সম্পূৰ্ণকৈ পঢ়িবলৈ ইয়াত টিপক আৰু খন্তেক অপেক্ষা কৰক…)

এই বিষয়ে আনকো জনাওক..
Share on Facebook
Facebook
0Share on Google+
Google+
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print

ঈছপৰ সাধু- “গাধ”

অনুগ্ৰহ কৰি ওপৰৰ ভিডিঅ’টো চাওঁতে মন কৰিব যে ইয়াৰ বাবে বহুত ইন্টাৰনেট ডাটা খৰছ হ’ব । এই বিষয়ে আনকো জনাওক..Facebook0Google+0TwitterLinkedinemailPrint

এই বিষয়ে আনকো জনাওক..
Share on Facebook
Facebook
0Share on Google+
Google+
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print
যেনে চোৰ তেনে টাঙোন (-লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা)

যেনে চোৰ তেনে টাঙোন (-লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা)

কটীয়া মোমাই চৰকাৰী মোমাই। সকলোৰে সৈতে তেওঁৰ মোমাই সম্বন্ধ লাগে। বগৰিগুটি এটাৰ সমান ঘুট্মুট্ কৰে মোমাইটিক লৰালৰিৰ বেলিকা চোলাৰ মোনাত সুমুৱাই লৈ যাবলৈকো তুমি সাহ কৰিব পাৰা। তেওঁৰ বয়স কিমান আমি ক’ব নোৱাৰোঁ, আৰু কোনে কব পাৰে তাকো কব নোৱাৰোঁ। আমি তেওঁক সদায় একে চিন একে ছাবেই দেখিছোঁ, এই মাত্ৰ। এটা উপমা দিওঁ। তোমাৰ সেই (সম্পূৰ্ণকৈ পঢ়িবলৈ ইয়াত টিপক আৰু খন্তেক অপেক্ষা কৰক…)

এই বিষয়ে আনকো জনাওক..
Share on Facebook
Facebook
0Share on Google+
Google+
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print
মিছা কোৱাৰ প্ৰতিযোগিতা

মিছা কোৱাৰ প্ৰতিযোগিতা

এবাৰ এজন ৰজাই মিছা কথা কোৱাৰ প্ৰতিযোগিতা পাতিলে আৰু ঘোষণা কৰিলে যে যিয়ে তেওঁক হেপাঁহ পলুৱাই মিছা কথা কব পাৰে তেওঁক দহ টেকেলি সোণৰ মুদ্ৰা দিয়া হব । সমগ্ৰ ৰাজ্যতে কথাটো ঘোষণা কৰি দিলে । ৰজাই নিৰ্দিষ্ট কৰি দিয়া দিনত মিছা কথা কোৱা প্ৰতিযোগিতাৰ প্ৰতিযোগীৰে ৰাজ সভা ভৰি গ’ল । বিভিন্ন জনে বিভিন্ন ধৰণে ৰজাক (সম্পূৰ্ণকৈ পঢ়িবলৈ ইয়াত টিপক আৰু খন্তেক অপেক্ষা কৰক…)

এই বিষয়ে আনকো জনাওক..
Share on Facebook
Facebook
0Share on Google+
Google+
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print
বুঢ়ী আইৰ সাধু

বুঢ়ী আইৰ সাধু

এখন গাঁৱত এটা মানুহৰ দুজনী ৰূপহী জীয়েক আছিল| ডাঙৰজনীৰ নাম ৰূপেশ্বৰী, সৰুজনীৰ নাম গুণেশ্বৰী| ৰূপেশ্বৰীক বিয়া দিবৰ হ’লত,বাপেকে তাৰ গাঁৱত অনেক প্ৰবন্ধ কৰি দৰা বিচাৰিবলৈ ধৰিলে, কিন্তু ছোৱালীৰ যোৰৰ দৰা বিচাৰি নাপালে| সেইদেখি দূৰৰ গাঁৱত দৰা বিচাৰিবলৈ বুলি বাপেক ওলাল| এনেতে ৰূপেশ্বৰীৰ মাকে গিৰীয়েকক ক’লে, “আপুনি দূৰলৈ দৰা বিচাৰি নাযাব, দূৰত মই ছোৱালী বিয়া নিদিওঁ| (সম্পূৰ্ণকৈ পঢ়িবলৈ ইয়াত টিপক আৰু খন্তেক অপেক্ষা কৰক…)

এই বিষয়ে আনকো জনাওক..
Share on Facebook
Facebook
0Share on Google+
Google+
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print
“দুই ভাই” মণিপুৰী লোকসাধু

“দুই ভাই” মণিপুৰী লোকসাধু

সংগ্ৰহ আৰু অনুবাদ: মিতালী বৰ্মন বহুদিনৰ আগৰ কথা, এটা মেকুৰী আৰু এটা বাঘ একেখন ঘৰতে দুই ভাই হৈ জন্ম লৈছিল। মেকুৰীটো অলপ দুৰ্বল আছিল বাবে সি সদায় ঘৰতে থাকিছিল আৰু প্ৰায়ে ঘৰুৱা কাম-বনবোৰ কৰিছিল। আনফালে আকৌ বাঘটোৱে সদায় বাহিৰলৈ গৈ পৰিয়ালটোৰ বাবে চিকাৰ কৰি খাদ্য যোগাৰ কৰি আনিছিল। মেকুৰীটোৱে সদায় ঘৰটো চাফ-চিকুণ কৰি থয়; কিন্তু (সম্পূৰ্ণকৈ পঢ়িবলৈ ইয়াত টিপক আৰু খন্তেক অপেক্ষা কৰক…)

এই বিষয়ে আনকো জনাওক..
Share on Facebook
Facebook
0Share on Google+
Google+
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print
মেকুৰীৰ জীয়েকৰ সাধু

মেকুৰীৰ জীয়েকৰ সাধু

এঘৰ মানুহৰ এজনী বৰ চেনেহৰ মেকুৰী আছিল | তাই গাভিনী হৈছিল | ঘৰৰ গিৰিহঁতনীৰো ঠিক সেই সময়তে গা-ভাৰী আছিল | মেকুৰীজনীৰ বৰকৈ মাছ খাবৰ মন যোৱাত তাই “মোৰ মাছ খাবৰ মন গৈছে” বুলি গিৰিহঁতনীক ক’লে | গিৰিহঁতনীয়ে উত্তৰ দিলে, “আই হে, তই চপাই কোচাই আনি দিলেহে মই খাবলৈ আনি দিব পাৰোঁ | নহ’লেনো মই ক’ৰপৰা (সম্পূৰ্ণকৈ পঢ়িবলৈ ইয়াত টিপক আৰু খন্তেক অপেক্ষা কৰক…)

এই বিষয়ে আনকো জনাওক..
Share on Facebook
Facebook
0Share on Google+
Google+
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print
অসমীয়া সাধু – এদল মূর্খৰ কথা(ড০ নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ)

অসমীয়া সাধু – এদল মূর্খৰ কথা(ড০ নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ)

¤মূর্খৰ পুৰস্কাৰ¤ এসময়ত এখন দেশত এজন ধনী মানুহ আছিল।বৰ ধুনীয়াকৈ গান গাব জনা মানুহ এজনৰ গান শুনি তেওঁ এদিন বৰ আনন্দ পালে আৰু লগে লগে তেওঁৰ ধনভঁৰালীক মাতি আনি ক’লে- এওঁ এজন বৰ ভাল গায়ক। তেঁওৰ গীতত মুগ্ধ হৈছো।তেঁওক দুহেজাৰ মুদ্রা পুৰস্কাৰা ৰূপে মোৰ ধন ভঁৰালৰ পৰা দিয়াগৈ । ধনভঁৰালীয়ে ভাল বাৰু বুলি শলাগি ওলাই (সম্পূৰ্ণকৈ পঢ়িবলৈ ইয়াত টিপক আৰু খন্তেক অপেক্ষা কৰক…)

এই বিষয়ে আনকো জনাওক..
Share on Facebook
Facebook
0Share on Google+
Google+
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print