শিশু কবিতা – “অভিযোগ”

এদিনাখন ৰাতিপু‌ৱা
ধনে পঢ়া-শুনা বাদ দি
গ’ল মাকৰ ওচৰলৈ
ক’লে সি হেনো নাযায় স্কুললৈ
‘কিয় নাযা‌ৱ’ বুলি মাকে সোধাত
ক’লে বোলে আমাৰ ছাৰে
একোকে নাজানে।

poem_moinamel.com

সকলোবোৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ
কে‌ৱল মোকহে সোধে
নো‌ৱাৰিলেও আকৌ তেওঁ
মোকহে মাৰে ।
ছাৰে চাগৈ চকুৰে একো নেদেখে
নহ’লেনো বাৰু
মোক কিয় গৰু বুলি মাতে?

পৰহিদিনা ছাৰে ক’লে
সাতে আঠে বোলে পোন্ধৰ ;
কালি আকৌ কৈছে
নয়ে ছয়ে পোন্ধৰ

সেইকাৰণে মই আৰু নাযাওঁ স্কুললৈ ,
তাৰ সলনি যাম
বৰশী বাবলৈ
তেতিয়াতো অন্ত:ত পাম
মাছ খাবলৈ ।।

ধনৰ কথা শুনি
মাকৰ মূৰত কামোৰণি ধৰিলে
তাকে দেখি ধনে তাৰপৰা
পলাই পত্ৰং দিলে ।।

—————–
ৰাজশ্ৰী বৰগোঁহাই , নাজিৰা উ:মা:বালিকা বিদ্যালয়, শি‌ৱসাগৰ ।

2 thoughts on “শিশু কবিতা – “অভিযোগ”

প্ৰত্যুত্তৰ দিয়ক

আপোনৰ ইমেইল ঠিকনা প্ৰকাশ কৰা নহ'ব । প্ৰয়োজনীয় ক্ষেত্ৰসমূহত *এৰে চিন দিয়া হৈছে