শিশু কবিতা – “অভিযোগ”

এদিনাখন ৰাতিপু‌ৱা
ধনে পঢ়া-শুনা বাদ দি
গ’ল মাকৰ ওচৰলৈ
ক’লে সি হেনো নাযায় স্কুললৈ
‘কিয় নাযা‌ৱ’ বুলি মাকে সোধাত
ক’লে বোলে আমাৰ ছাৰে
একোকে নাজানে।

poem_moinamel.com

সকলোবোৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ
কে‌ৱল মোকহে সোধে
নো‌ৱাৰিলেও আকৌ তেওঁ
মোকহে মাৰে ।
ছাৰে চাগৈ চকুৰে একো নেদেখে
নহ’লেনো বাৰু
মোক কিয় গৰু বুলি মাতে?

পৰহিদিনা ছাৰে ক’লে
সাতে আঠে বোলে পোন্ধৰ ;
কালি আকৌ কৈছে
নয়ে ছয়ে পোন্ধৰ

সেইকাৰণে মই আৰু নাযাওঁ স্কুললৈ ,
তাৰ সলনি যাম
বৰশী বাবলৈ
তেতিয়াতো অন্ত:ত পাম
মাছ খাবলৈ ।।

ধনৰ কথা শুনি
মাকৰ মূৰত কামোৰণি ধৰিলে
তাকে দেখি ধনে তাৰপৰা
পলাই পত্ৰং দিলে ।।

—————–
ৰাজশ্ৰী বৰগোঁহাই , নাজিৰা উ:মা:বালিকা বিদ্যালয়, শি‌ৱসাগৰ ।

এই বিষয়ে আনকো জনাওক..
Share on Facebook
Facebook
0Share on Google+
Google+
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Email this to someone
email
Print this page
Print

এটা মন্তব্য আছে এই বিষয়ত- “শিশু কবিতা – “অভিযোগ”

এটা মন্তব্য দিয়ক

আপোনাৰ ই-মেইল আইডিটো প্ৰকাশ কৰা নহয়। * চিহ্ণ থকাকেইটা আৱশ্যকীয় তথ্য ।